Δευτέρα 16 Αυγούστου 2010

Θα μπορούσε άνετα κάποιος, ειδικά μετά από αυτό το κείμενο, να με πεί προκατειλημένο. Δε νομίζω όμως πως είμαι, απλά έχω την εντύπωση πως αντιπροσωπεύω μεγάλο κομμάτι ημών, των κοινών θνητών. Και για μία ακόμη φορά τα βάζω με το γυφτο-κάναλο Alter, και ειδικότερα αυτή τη φορά με τους δύο πανηλίθιους αμόρφωτους απαίδευτους και γελοίους-αστείους εκφωνητές των διαφημιστικών spots. Προς το παρόν θα αντιπαρέλθω το γεγονός πως το γυφτοκάναλο διαφημίζει κατά κόρον, πολύ περισσότερο από το το θεμιτό, τα φτηνά βιβλία και τα άτεχνα CDs των εταιριών του Γιαννίκου, πράγμα που αποτελεί αθέμιτο ανταγωνισμό ( γιατί όμως κανείς από τους ανταγωνιστές του δεν αντιδρά άραγε ; ), και η επιτροπή ανταγωνισμού κοιμάααααααται ... ( μάλλον σε πουπουλένιο στρώμα από τα φακελλάκια του Γιαννικοκουρήδων ). Και εστιάζω στα δύο καμάρια μας : το γιό Γιαννίκο που είναι η αντρική φωνή ( ναι, αυτός ο κουλτουριάρης που μιλάει σχεδόν ψιθυριστά και νομίζει πως τα λέει σωστά ), και το άλλο το τσοκαροειδές με τη γυναικεία φωνή ( είναι άραγε πραγματική γυναίκα ή κανένα λαμπραντόρ ; ), και τους φοβερούς χρωματισμούς της φωνής... Δεν ξέρω αν γράφουν και τα κείμενα μόνοι τους, αλλά αν συμβαίνει και αυτό, τότε μιλάμε για πιο αστεία κατάσταση και από τον Mr. Bean. «Η κλάρα καθάριζε τις μελιτζάνες, και μετά τις έβαζε στον κώλο της, μαζί με 2-3 τσογλάνια με λουστρίνια» ... και με ύφος που μυρίζει 18 τόννους κουλτούρα ... χαχαχαχα. Πραγματικά, λυπάμαι που τέτοιοι άνθρωποι στερούν το ψωμί πραγματικών εκφωνητών, ταλαντούχων ηθοποιών και διαφόρων άλλων επαγγελματιών του χώρου. Προφανώς ο γιός του αφεντικού περνάει καλά με την εκφωνήτρια της μελιτζάνας, και ακούνε μαζί Art Blakey μετά ( ανάθεμα κι αν ξέρανε να ξεχωρίσουν το σαξόφωνο από τη μπατονέτα τρομάρα τους ), δεν εξηγείται αλλιώς. Και προφανώς ο μπαμπάς καμαρώνει. Όσο υπάρχουν τέτοια σκουπίδια στο Ελληνικό τοπίο, τόσο θα αποκοιμόμαστε, τόσο θα μπερδεύουμε τους Άθλιους με τις μελιτζάνες του τσόκαρου, τόσο θα ζούμε με εικόνες λαικοπόπ τελειωμένων wanna-be τραγουδιστών με μπλε λαμπάκια στο αυτοκίνητο, και θα ξεχνάμε την κουλτούρα ενός λαού που θέλει να ξυπνήσει, και κάποια στιγμή θα ξυπνήσει ....

Α, και μην ξεχνιόμαστε ε ; Αλευρώνουμε τις μελιτζάνες ...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου